مي رسد روزي که احساس مرا باور کني

مي رسد روزي که نادم باشي از رفتار خود

خاطرات رفته ام را مو به مو از بر کني

مي رسد روزي که تنها ماند از من يادگار

نامه هاي کهنه اي را که با اشکت تر کني

مي رسد روزي که در صحراي خشک

بي کسي بوته هاي وحشي گل را ز غم
پرپر کني

مي رسد روزي که صبرت سر شود در پاي من

ان زمان احساس امروز مرا باور کني ....