کسی که در نگاه او طلیعه ی زندگیه

یکی میاد که همتش حریف غیر ممکناست

کسی که مرد میدونه عرصه ی سازندگیه

معرکه های پر خطر حریف پهلوون می خواد

تجربه های پیر و با جسارت جوون می خواد

یکی می یاد که می دوونه جوون دلش شادی می خواد

جوون برای پر زدن فضای آزادی می خواد

یکی می یاد دست اوست پرچم اقتدار ما

کسی که از تبار اوست سنبل آزادیه زن

معرکه های پر خطر حریف پهلوون می خواد

كشت ما را غم بى هم نفسى

تا كه خفتيم همه بيدار شدند

تا كه مرديم همگى يارشدند

قدرآن شيشه بدانيد كه هست

نه درآن موقع كه افتاد و شكست

با شمايان‌ام

اي خفته‌گان! مي‌شنويد؟

آن همه گل‌هاي نيلوفر کورش را

که پرپر کرد،

که ناگاه گرفتار کينه شده‌ايم؟

دل ماندانا را که شکست

شقايق صحرا را که تهديد کرد

نکند آه تفتان‌اش

دامن‌گيرمان بشود؟

فراخ سينه‌ي کبوتر صلح را

کدام سيه‌تير هدف گرفت

که مبتلاي جنگ شديم؟

تير آرش به کجا خورد

که خدا ناشناخته

شهيد شديم؟

تهمتن در کدام چاه

اسير تاريکي‌ست؟

از چه بلندبالاي سفيدپوش‌مان

سکوت اختيار کرده؟

چرا چشم‌هاي رخش گريان است؟

دل تهمينه در تلاطم،

منيژه دست به دعا،

شيرين

چشم به راه کدام مسافر است؟

حلاج را ببين

که بر سر دار توبه مي‌کند

گويي که از ازل

عشقي نبوده است

داود نمي‌خواند

مسيح نمي‌ماند

معجزه نمي‌کند

نمي‌آيد

ماني نقش نمي‌زند

زرتشت عشق نمي‌ورزد

همين بس

که مه‌تاب هم نمي‌تابد

آه،

ديگر سکوت کنيم

سيمرغ در خواب است

و همه‌گان

و مردگان نيز هم...