مي رسد روزي که احساس مرا باور کني

مي رسد روزي که نادم باشي از رفتار خود

خاطرات رفته ام را مو به مو از بر کني

مي رسد روزي که تنها ماند از من يادگار

نامه هاي کهنه اي را که با اشکت تر کني

مي رسد روزي که در صحراي خشک

بي کسي بوته هاي وحشي گل را ز غم
پرپر کني

مي رسد روزي که صبرت سر شود در پاي من

ان زمان احساس امروز مرا باور کني ....

می رم اما باورم کن که به دست تو شکستم

می رم و هرم داغ جاده ی دل کندن از تو

از تو دل شکسته اما فکر اون چشای مستم

تو روزای خالی از عشق که رواج دل شکستن

ای خوشا رفتن و رفتن پل پشت سر شکستن

رفتن و تو جاده مردن...دل به تنهایی سپردن

وقت رفتن سخته اما ای خوشا رفتن و رفتن

من برای موندن تو همه تن تشنه ی گفتن

تو نموندی و ندیدی غم دل شکستن من

تو روزای خالی از عشق که رواج دل شکستن

ای خوشا رفتن و رفتن پل پشت سر شکستن

تقدیم به بهترین همراهم

امیدوارم همیشه تو جاده های بی انتها باهم قدمهای محکمی را بگذاریم و لحظه ای جدا از از هم نمانیم...

تنهایم نگذار...

سلام

سلام رو گفتم که سلامتي بياره..

من خوبم !

تو چطوري؟

من سرکارم!

تو چطور؟

من از پايه سرکارم!

تو چطور؟

اصلا تو رو ولش کن....

من مي خوام بگم که هستم.... مثل هميشه پر انرژيم ...

مي خوام بگم هنوز همون آدم هميشگي هستم اما نمي دونم

با اين همه انرژي چرا دل و دماغ کار کردن ندارم ....

حوصله ندارم.

دنبال علتشم....

کلي سوال تو ذهنمه...

چرا اين جوري شدم....

چرا قاط زدم...

شايد تو هم مثل من باشي...

گيج باشي....

هزار تا کار نکرده داشته باشي...

اما نتوني انجامش بدي.

واي هر روز از لحظه هاي عمر و جوونيم داره ميره

اما من نمي تونم کاري بکنم که از خودم راضي باشم....

راستش بخواي من نمي خوام مثل همه باشم...

يه دانشگاهي بريم و يه سرکاري و يه حقوق بخور نميرو ....

من دوس دارم يه جور ديگه باشم..

نمي خوام يه رييس جمهور باشم اما...

دوس دارم جايگاهم با همه فرق کنه ...

مي خوام به آدم متفاوت باشم...

واسه همين هر کاري مي کنم از خودم راضي نيستم.

دلم براي خودم و براي تو و براي همه ما که دچار روز مرگي شديم مي سوزه.

آهاي بچه ها....آهاي دوستا.... کسي اينجا هست که با بقيه فرق داشته باشه...

کسي هست که دچار روزمرگي نشده باشه ؟؟؟؟

کسي هست که روزهاش هرزه نباشن؟؟؟

واي من بايد برم ....

کلي کار بيخود دارم که بايد انجام بدم....

ولي اگر تو

خودِ تو

کسي هستي که هنوز فکر مي کني زنده اي

و مي توني به من زندگي دوباره ببخشي

با من بيا....

من هم هنوز خوبم

اما انگيزه هام يه کم گس شدن....

 تلخ شدن ....

به کم بي رنگ شدن ...

بيا و به زندگي من انگيزه بده .... عشق بده.... ايمان بده....

اگه با من باشي....

اکه با هم باشيم...

شايد زندگيمون دوباره بوي عطر ياس بگيره...

شايد يه کمي رنگ خدا هم اگه چاشنيش بشه...

زندگي بهشت بشه....

واي بهشت...

دوست خوبم، مهربونم، گلم.....

حالا فهميدم چي مي خوام!

من بهشت رو مي خوام

بهشت رو مي خوام با تو

و با همه خوبيا....

راستي من آدرس بهشتو خوب بلد نيستم

مي توني برام کروکي بکشي؟؟؟؟؟

آینه رنگ دلواپسی است

چشمهایم منتظر در تمنای نگاه مهربان توست

دل بارانی ام بی تو بی فروغ و سرد است

مرا از ژرفای سیاهی به انتهای نور رسان

میدانم که...عشق...خورشید جاودانه ی حضور توست

بیا ای ناجی قلبم بی تو قلب من شکسته

ای تو تنها خوب دنیا بی تو من تنها ترینم

بگو با من می مانی...

تو را که از نگاهم می توانی دید

من هم چون تو  آلوده به طعم عشق درگیرم

عجب رنجی ست بی تو زندگی را لا به لای هیچ دیدن

و در اندوه...بی چشم تو پوسیدن

ویا عطر دل انگیز تورا بیهوده بوییدن

شبم روز است و روزم شب

نگاهم سرد و بی تو پیکرم خاموش

نمی دانم کجا هستم و یا حرف از که می گوییم

و در رویای شیرینم...کماکان غوطه ور...مست از تو می میرم

من از چشم تو می خوانم و از حرف تو می دانم

که می گویی:نباید نیست....

چرا باید نبایدها مرا دور از تو بگذارد؟

و دل خود را بدین سان...خاکی تنها بپندارم؟

تورا می خواهم ای آلوده ی عشق

که چون من می توانی زیستن...با فکر شاید نیستن

من ای مرز نباید را به باید میرسانم

و احساس درونم را نه بر سردی...به آتش می کشانم

تو را می خواهم ای جا کرده در دل

چرا؟؟من هم نمی دانم...

چرا بی تو سرم بر بالشم بیهوده می ماند؟

و خوابم را به چشمانم نمی آرد؟

ویا هر لحظه پندارم به روی صورتت منهوت می خشکد؟

نمی دانم...

ولی می دانم اینجا زندگی هست...

و می دانم باید زندگی کرد...

برای ما که بی هم شاخه ای خشکیده و برگی نهاده بر زمینیم

و بی هم...جسم نا آلوده اما سرد و خاکی و اینچنینیم

جدایی دلپذیر است؟

گمانم می رسد آخر خدا هم خوش ندارد

دوستی را با جداییها در آمیزد

و شیطان نیز اینجاست که می گوید بگو با او

تو را می خواهم ای آلوده ی عشق

که من هم چون تو آلوده به طعم عشق در گیرم...

****سلام خدمت دوستان عزیزم ...با عرض پوزش فراوان من این مدت کمی در گیر بودم و کم می اومدم امیدوارم به بزرگیه خودتون ببخشید منتظر نظرات قشنگتون هستم...مرسی

کسی که در نگاه او طلیعه ی زندگیه

یکی میاد که همتش حریف غیر ممکناست

کسی که مرد میدونه عرصه ی سازندگیه

معرکه های پر خطر حریف پهلوون می خواد

تجربه های پیر و با جسارت جوون می خواد

یکی می یاد که می دوونه جوون دلش شادی می خواد

جوون برای پر زدن فضای آزادی می خواد

یکی می یاد دست اوست پرچم اقتدار ما

کسی که از تبار اوست سنبل آزادیه زن

معرکه های پر خطر حریف پهلوون می خواد

كشت ما را غم بى هم نفسى

تا كه خفتيم همه بيدار شدند

تا كه مرديم همگى يارشدند

قدرآن شيشه بدانيد كه هست

نه درآن موقع كه افتاد و شكست

با شمايان‌ام

اي خفته‌گان! مي‌شنويد؟

آن همه گل‌هاي نيلوفر کورش را

که پرپر کرد،

که ناگاه گرفتار کينه شده‌ايم؟

دل ماندانا را که شکست

شقايق صحرا را که تهديد کرد

نکند آه تفتان‌اش

دامن‌گيرمان بشود؟

فراخ سينه‌ي کبوتر صلح را

کدام سيه‌تير هدف گرفت

که مبتلاي جنگ شديم؟

تير آرش به کجا خورد

که خدا ناشناخته

شهيد شديم؟

تهمتن در کدام چاه

اسير تاريکي‌ست؟

از چه بلندبالاي سفيدپوش‌مان

سکوت اختيار کرده؟

چرا چشم‌هاي رخش گريان است؟

دل تهمينه در تلاطم،

منيژه دست به دعا،

شيرين

چشم به راه کدام مسافر است؟

حلاج را ببين

که بر سر دار توبه مي‌کند

گويي که از ازل

عشقي نبوده است

داود نمي‌خواند

مسيح نمي‌ماند

معجزه نمي‌کند

نمي‌آيد

ماني نقش نمي‌زند

زرتشت عشق نمي‌ورزد

همين بس

که مه‌تاب هم نمي‌تابد

آه،

ديگر سکوت کنيم

سيمرغ در خواب است

و همه‌گان

و مردگان نيز هم...